សីល៥

**សីល៥ (បញ្ចសីល)** គឺជាច្បាប់វិន័យ ឬសិក្ខាបទទាំង ៥ យ៉ាងដែលព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបានបញ្ញត្តឡើងសម្រាប់ឲ្យពុទ្ធបរិស័ទ ជាពិសេសគ្រហស្ថ (អ្នកគ្រប់គ្រងផ្ទះ) គោរពប្រតិបត្តិ ដើម្បីនាំមកនូវសេចក្តីសុខ សន្តិភាពដល់ខ្លួនឯង គ្រួសារ និងសង្គម។

សីលទាំង ៥ នោះរួមមាន៖

* **ទី១. បាណាតិបាតា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ (បាណាតិបាត):** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការសម្លាប់សត្វ ឬការបៀតបៀនផ្តាច់បង់អាយុជីវិតសត្វមានជីវិតគ្រប់ប្រភេទ។

* **ទី២. អទិន្នាទានា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ (អទិន្នាទាន):** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការលួចប្លន់ កេងប្រវ័ញ្ច ឬការយកទ្រព្យសម្បត្តិដែលម្ចាស់គេមិនបានឲ្យ។

* **ទី៣. កាមេសុមិច្ឆាចារា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ (កាមេសុមិច្ឆាចារ):** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការប្រព្រឹត្តខុសក្នុងកាម (ការផិតក្បត់ លួចលាក់មានសហាយស្មន់ ឬការបំពានផ្លូវភេទលើកូនប្រពន្ធស្វាមីអ្នកដទៃ)។

* **ទី៤. មុសាវាទា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ (មុសាវាទ):** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការនិយាយកុហក បោកប្រាស់ និយាយពាក្យញុះញង់ ពាក្យទ្រុស្ត ទ្រគោះបោះបោក ឬពាក្យរោយរាយឥតប្រយោជន៍។

* **ទី៥. សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ (សុរាមេរយៈ):** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការផឹកទឹកស្រវឹង និងការសេពគ្រឿងញៀនគ្រប់ប្រភេទ ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យបាត់បង់ស្មារតី ភ្លេចខ្លួន និងឈានទៅរកការប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ផ្សេងៗ។

> **អានិសង្សនៃការរក្សាសីល៥:** ការរក្សាសីល៥បានខ្ជាប់ខ្ជួន នឹងជួយឲ្យបុគ្គលនោះមានសេចក្តីស្ងប់ក្នុងចិត្ត មិនមានវិប្បដិសារី (សេចក្តីក្តៅក្រហាយស្តាយក្រោយ) ទទួលបានការគោរពស្រលាញ់ពីអ្នកដទៃ និងជាជណ្តើរឈានទៅរកសេចក្តីសុខក្នុងបរលោក។