សីល៨

 

**សីល៨ (អដ្ឋសីល)** គឺជាច្បាប់វិន័យ ឬសិក្ខាបទទាំង ៨ ប្រការ ដែលតឹងរ៉ឹងជាងសីល៥។ ជាទូទៅ ពុទ្ធបរិស័ទ (គ្រហស្ថ) តែងតែសមាទានរក្សាសីល៨ នេះនៅតាមវត្តអារាមក្នុងថ្ងៃសីល (ថ្ងៃឧបោសថ) ឬក្នុងឱកាសបុណ្យទានផ្សេងៗ ដើម្បីអប់រំកាយ វាចា ចិត្ត ឲ្យកាន់តែស្ងប់ និងបរិសុទ្ធ។
សិក្ខាបទទាំង ៨ នោះរួមមាន ៥ ចំណុចដំបូងស្រដៀងនឹងសីល៥ (តែចំណុចទី៣ ខុសគ្នា) ព្រមទាំងថែម ៣ ចំណុចទៀត ដូចខាងក្រោម៖
* **ទី១. បាណាតិបាតា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ:** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការសម្លាប់សត្វ ឬការបៀតបៀនជីវិតសត្វគ្រប់ប្រភេទ។
* **ទី២. អទិន្នាទានា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ:** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការលួចយកទ្រព្យសម្បត្តិ ដែលម្ចាស់គេមិនបានឲ្យ។
* **ទី៣. អព្រហ្មចរិយា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ (អព្រហ្មចរិយា):** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការប្រព្រឹត្តធម៌មិនប្រសើរ គឺការសេពមេថុនធម្ម (ការរួមភេទទាល់តែសោះ ទោះបីជាជាមួយនឹងស្វាមី ឬភរិយាខ្លួនក៏ដោយ)។ *ចំណុចនេះខុសពីសីល៥ ដែលត្រឹមតែហាមការផិតក្បត់ (កាមេសុ)*។
* **ទី៤. មុសាវាទា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ:** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការនិយាយកុហក ពាក្យញុះញង់ ពាក្យអាក្រក់ ឬពាក្យរោយរាយឥតប្រយោជន៍។
* **ទី៥. សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ:** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការសេពគ្រឿងស្រវឹង និងគ្រឿងញៀនគ្រប់ប្រភេទ។
* **ទី៦. វិកាលភោជនា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ (វិកាលភោជន):** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការបរិភោគអាហារក្នុងពេលវិកាល គឺចាប់ពីពេលថ្ងៃត្រង់ (ម៉ោង ១២ ថ្ងៃត្រង់) រហូតដល់ព្រលឹមថ្ងៃបន្ទាប់។ (អនុញ្ញាតត្រឹមតែការផឹកទឹក ទឹកផ្លែឈើ ឬភេសជ្ជៈដែលគ្មានកាកសំណល់)។
* **ទី៧. នច្ចគីតវាទិតវិសូកទស្សនមាលាគន្ធវិលេបនធារណមណ្ឌនវិភូសនដ្ឋានា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ:** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការរាំច្រៀង ការស្តាប់ភ្លេង ការទស្សនាល្បែងកម្សាន្តផ្សេងៗ និងវៀរចាកការប្រើប្រាស់គ្រឿងក្រអូប លាបម្សៅ ផាត់មុខ ឬការទាក់ផ្កាកម្រង ដើម្បីតែងលម្អរាងកាយ។
* **ទី៨. ឧច្ចាសយនមហាសយនា វេរមណី សិក្ខាបទំ សមាទិយាមិ (ឧច្ចាសយន):** * **អត្ថន័យ:** វៀរចាកការអង្គុយ ឬដេកលើទីសេនាសនៈ (កន្លែងអង្គុយដេក) ដ៏ខ្ពស់ហួសប្រមាណ និងទីសេនាសនៈដ៏ប្រសើរពេក ដូចជាពូកក្រាស់ៗ ឬគ្រែប្រណីតៗ ដែលនាំឲ្យកើតសេចក្តីត្រេកត្រអាល។
> **អានិសង្សនៃការរក្សាសីល៨ (ឧបោសថសីល):** ការសមាទានរក្សាសីល៨ ជាការហ្វឹកហាត់កាត់បន្ថយតណ្ហា (សេចក្តីចង់បាន) ការជាប់ជំពាក់ក្នុងកាមគុណ និងការស្រណុកសុខស្រួលហួសហេតុ ដែលជួយឲ្យចិត្តបានស្ងប់ល្អិតល្អន់ជាងមុន ងាយស្រួលក្នុងការធ្វើសមាធិ និងជាផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការរំលត់ទុក្ខ។
Previous Post Next Post