នៅពេលដែលនៅក្នុងដៃរបស់អ្នកមានអ្វីដែលអ្នកដទៃកំពុងត្រូវការ ដោយឯកឯងនឹងមានមនុស្សស្វែងរកមកឯង ដោយឯកឯងនឹងមានពាក្យពេចន៍ផ្អែមល្ហែម ស្នាមញញឹមក៏ប្រែជាទន់ភ្លន់ជាងមុន ហើយជំហានជើងដើរចូលមកជិតក៏ស្រាលស្រទន់ជាងមុនដែរ។ ប៉ុន្តែបើត្រិះរិះពិចារណាឱ្យបានស៊ីជម្រៅ តើពួកគេចូលមកជិតដោយសារតែរូបអ្នក ឬក៏ដោយសារតែអ្វីដែលអ្នកកំពុងកាន់នៅក្នុងដៃ? មានពេលខ្លះ ពួកគេមិនចាំបាច់ដឹងថាអ្នកជានរណាផង ឱ្យតែអ្នកនៅតែមាន «ស្រូវ» នៅតែមានផលប្រយោជន៍ និងនៅតែមានអ្វីដែលពួកគេរំពឹងចង់បាន នោះទំនាក់ទំនងដែលឆ្ងាយនឹងប្រែជាជិតស្និទ្ធ ហើយកម្រិតគម្លាតក៏ប្រែជាស្គាល់គ្នាយ៉ាងស្និទ្ធស្នាលភ្លាម។
មនុស្សលោកជារួមគឺបែបហ្នឹង ដូចជាបក្សីស្វែងរកស្រូវ ដូចជាត្រីជួបទឹក។ មិនមែនមកពីមានមនោសញ្ចេតនាយ៉ាងជ្រាលជ្រៅនោះទេ ប៉ុន្តែច្រើនតែមកពីភាគីទាំងសងខាងនៅតែរក្សាបាននូវផលប្រយោជន៍ឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក។ ស្រូវពិត ឬស្រូវក្លែងក្លាយ ជួនកាលក៏មិនមែនជារឿងសំខាន់ទៀតឡើយ ឱ្យតែនៅមានតម្លៃសម្រាប់ផ្លាស់ប្តូរ និងនៅមានផលប្រយោជន៍សម្រាប់ពឹងពាក់អាស្រ័យ។ ព្រោះតែហេតុនេះហើយ ទើបមានទំនាក់ទំនងខ្លះ មើលពីខាងក្រៅស្មានតែរឹងមាំខ្លាំងណាស់ ប៉ុន្តែខាងក្នុងបែរជាទន់ជ្រាយដូចជាអ័ព្ទនៅពេលព្រឹក ត្រូវកម្តៅថ្ងៃក៏រលាយ ជួបភាពក្រីក្រក៏ត្រជាក់ស្រេប ហើយជួបវិបត្តិក៏ឃ្លាតឆ្ងាយ។
ដល់ពេលដែលស្រូវស្រកចុះ ទើបដឹងថាទឹកចិត្តមនុស្សក៏ស្រកចុះដូចគ្នា។ នៅពេលដែលអ្នកលែងមានអ្វីត្រូវផ្ដល់ឱ្យទៀតហើយ ពាក្យសួរសុខទុក្ខស្រាប់តែខ្សត់ខ្សោយទៅៗ ការជួបគ្នាក៏ប្រែជាពិបាក ហើយការយកចិត្តទុកដាក់ដែលធ្លាប់តែគិតថាស្មោះត្រង់នោះ ស្រាប់តែស្ងប់ស្ងាត់ដូចជាមិនធ្លាប់មានវត្តមានពីមុនមក។ មិនមែនមកពីពួកគេដាច់ចិត្តដាច់ថ្លើមទាំងស្រុងនោះទេ គឺគ្រាន់តែមកពីតាំងពីដំបូងមក ពួកគេមិនបានចូលមកព្រោះតែរូបអ្នកឡើយ ប៉ុន្តែចូលមកព្រោះតែអ្វីដែលអ្នកមាន។
យល់ច្បាស់ពីក្រឹត្យក្រមនេះហើយ ចិត្តមនុស្សនឹងកាត់បន្ថយការរំពឹងទុក ហើយខួរក្បាលក៏ឈប់ភាន់ច្រឡំទៀតដែរ។ មិនអរពេកនៅពេលដែលមានមនុស្សចោមរោម ហើយក៏មិនកើតទុក្ខខ្លាំងពេកនៅពេលដែលត្រូវគេមើលរំលង។ ព្រោះអ្វីដែលថ្លៃថ្នូរបំផុតនៅក្នុងជីវិត មិនដែលជាហ្វូងមនុស្សដែលរត់តាមអ្នកនៅពេលដែលអ្នកមានបានរុងរឿងនោះទេ ប៉ុន្តែគឺជាមនុស្សបន្តិចបន្តួចដែលនៅតែអង្គុយក្បែរអ្នក នៅពេលដែលនៅក្នុងដៃរបស់អ្នកលែងមានសល់អ្វីទាំងអស់។
មនុស្សដែលស្មោះត្រង់ពិតប្រាកដ គេមិនសួរថាអ្នកនៅសល់ស្រូវប៉ុន្មានគ្រាប់នោះទេ គេសួរត្រឹមតែថា៖ «ថ្ងៃនេះ អ្នកហត់នឿយដែរឬទេ?»
#KnowladgeCambodia
