បរាភវសូត្រ

**បរាភវសូត្រ** គឺសំដៅលើហេតុដែលនាំមកនូវសេចក្តីវិនាស** ឬការធ្លាក់ចុះនៅក្នុងជីវិត។

ព្រះពុទ្ធបរមគ្រូបានសម្តែងបរាភវសូត្រនេះឡើង ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងសំណួររបស់ទេវតាដែលចង់ដឹងអំពីបុគ្គលដែលជួបប្រទះនឹងសេចក្តីវិនាស និងមូលហេតុដែលនាំឱ្យវិនាស មាន ១២ ប្រការ ដូចខាងក្រោម៖

១. **ការស្អប់ធម៌៖** បុគ្គលអ្នកស្រឡាញ់ធម៌ (សេចក្តីល្អ និងសេចក្តីពិត) តែងមានសេចក្តីចម្រើន ចំណែកអ្នកស្អប់ធម៌ តែងដល់នូវសេចក្តីវិនាស។

២. **ការសេពគប់ជនពាល៖** ការស្រឡាញ់ពេញចិត្តចំពោះជនពាល មិនចូលចិត្តសប្បុរស និងពេញចិត្តប្រតិបត្តិតាមទង្វើរបស់ជនពាល។

៣. **ភាពខ្ជិលច្រអូស៖** បុគ្គលដែលចូលចិត្តដេកច្រើន ចូលចិត្តនិយាយច្រើន ខ្ជិលច្រអូស មិនប្រឹងប្រែង និងឆាប់ខឹងក្រោធ។

៤. **ការមិនចិញ្ចឹមមាតាបិតា៖** បុគ្គលដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិ មានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ តែមិនព្រមចិញ្ចឹមថែរក្សាមាតាបិតាដែលចាស់ជរា។

៥. **ការភូតកុហកសាមណៈ ឬព្រាហ្មណ៍៖** បុគ្គលដែលបោកប្រាស់ ភូតកុហកសមណព្រាហ្មណ៍ ឬអ្នកបួសដែលប្រតិបត្តិល្អ។

៦. **ការកំណាញ់ទ្រព្យ៖** បុគ្គលដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភ តែជាមនុស្សកំណាញ់ លាក់ទុកបរិភោគតែម្នាក់ឯង មិនចេះធ្វើទានចែករំលែក។

៧. **ការវាយឫកឆ្មើងឆ្មៃ៖** បុគ្គលដែលវាយឫកឆ្មើងឆ្មៃដោយសារជាតិត្រកូល ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬឋានៈ ហើយមើលងាយញាតិសន្តានរបស់ខ្លួន។

៨. **ការប្រព្រឹត្តអបាយមុខ៖** បុគ្គលដែលជាអ្នកលេងស្រា អ្នកលេងល្បែងស៊ីសង និងជាអ្នកលេងស្រី (ប្រព្រឹត្តខុសក្នុងកាម) ដែលធ្វើឱ្យវិនាសទ្រព្យ។

៩. **ការផិតក្បត់៖** ការមិនត្រេកអរពេញចិត្តនឹងភរិយា ឬស្វាមីរបស់ខ្លួន ហើយទៅលួចលាក់សេពគប់ជាមួយស្ត្រី បេស្យាចា ឬប្រពន្ធកូនអ្នកដទៃ។

១០. **បុរសចាស់យកប្រពន្ធក្មេង៖** បុរសដែលមានវ័យចំណាស់ទៅហើយ តែយកភរិយាក្មេង ហើយកើតសេចក្តីប្រច័ណ្ឌ ភ័យព្រួយរហូតដេកមិនលក់។

១១. **ការតែងតាំងអ្នកខ្ជះខ្ជាយជាធំ៖** ការប្រគល់កិច្ចការងារ ឬទ្រព្យសម្បត្តិឱ្យស្ត្រីឬបុរសដែលជាអ្នកលេងល្បែង ខ្ជះខ្ជាយ ឱ្យធ្វើជាអ្នកគ្រប់គ្រងចាត់ចែង។

១២. **មហិច្ឆតាធំតែខ្វះសមត្ថភាព៖** បុគ្គលដែលកើតក្នុងត្រកូលខ្សត់ខ្សោយ តែមានមហិច្ឆតាធំចង់បានអំណាច ឬចង់គ្រប់គ្រងរាជ្យសម្បត្តិដោយមិនស្របធម៌។

**បរាភវសូត្រ** គឺជាការទូន្មានប្រៀនប្រដៅដល់មនុស្សគ្រប់រូបឱ្យស្គាល់ពីគន្លងនៃសេចក្តីវិនាស ដើម្បីជៀសវាង និងកុំប្រព្រឹត្តនូវទង្វើអកុសលទាំងឡាយនេះ ប្រសិនបើចង់បានសេចក្តីសុខ និងសេចក្តីចម្រើនក្នុងជីវិត។

--------------------------------------