ជីវប្រវត្តិសង្ខេរបស់ព្រះនាងអម្ពបាលីថេរី #ព្រះនាងអម្ពបាលី គឺជាឥស្សរជនដ៏សំខាន់មួយអង្គក្នុងសម័យពុទ្ធកាល ដែលបានផ្លាស់ប្ដូរជីវិតពីស្ត្រីនគរសោភិណី (ស្រីឆ្នើមក្នុងក្រុង) មកជាព្រះអរហន្តីដ៏មានឥទ្ធិពលក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា

 សូមអនុមោទនារីករាយអាន ជីវប្រវត្តិសង្ខេរបស់ព្រះនាងអម្ពបាលីថេរី 

#ព្រះនាងអម្ពបាលី គឺជាឥស្សរជនដ៏សំខាន់មួយអង្គក្នុងសម័យពុទ្ធកាល ដែលបានផ្លាស់ប្ដូរជីវិតពីស្ត្រីនគរសោភិណី (ស្រីឆ្នើមក្នុងក្រុង) មកជាព្រះអរហន្តីដ៏មានឥទ្ធិពលក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា។

ដើមដំណើរកើត និងការលូតលាស់

ប្រភពកំណើត៖ នាងកើតក្នុងសួនស្វាយរបស់រាជកុមារមួយអង្គក្នុងក្រុងវេសាលី (អ្នកស្រុកជឿថានាងកើតឡើងដោយអព្ភូតហេតុ ឬឱបបាតិកកំណើត)។ ដូច្នេះហើយ ទើបគេឲ្យឈ្មោះនាងថា "អម្ពបាលី" (ប្រែថា អ្នកថែរក្សាសួនស្វាយ ឬកើតក្នុងសួនស្វាយ)។

រូបសម្រស់៖ ពេលធំឡើង នាងមានរូបឆោមលោមពណ៌ស្រស់ស្អាតឥតឧបមា រហូតធ្វើឲ្យស្ដេច និងមហាសេដ្ឋីជាច្រើនក្នុងក្រុងវេសាលីឈ្លោះប្រកែកគ្នាដើម្បីដណ្ដើមយករូបនាង។

តំណែងនគរសោភិណី៖ ដើម្បីជៀសវាងសង្គ្រាមក្នុងស្រុក ក្រុមលិច្ឆវីបានសម្រេចចិត្តតាំងនាងជា "នគរសោភិណី" (ស្ត្រីលំអក្រុង) ដែលជួយទាក់ទាញភ្ញៀវ និងអ្នកមានអំណាចឲ្យមកធ្វើពាណិជ្ជកម្មនៅក្រុងវេសាលី។

ការជួបព្រះពុទ្ធ និងការបរិច្ចាគសួនស្វាយ

ការថ្វាយភត្តាហារ៖ នៅពេលព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ស្តេចយាងមកកាន់ក្រុងវេសាលី នាងអម្ពបាលីបានទៅគាល់ និងអារាធនាព្រះអង្គរួមទាំងព្រះសង្ឃមកទទួលភត្តាហារនៅរោងចក្ររបស់នាង។

ការឈ្នះចិត្តពួកលិច្ឆវី៖ ពួកស្តេចលិច្ឆវីបានព្យាយាមសុំទិញសិទ្ធិប្រកាសអាហារថ្ងៃត្រង់នោះពីនាងដោយឲ្យប្រាក់យ៉ាងច្រើន ប៉ុន្តែនាងបានបដិសេធ ដោយនិយាយថា ៖ "ទោះជាទ្រង់ប្រគល់ក្រុងវេសាលីទាំងមូលឲ្យខ្ញុំក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំមិនលក់សិទ្ធិបម្រើព្រះពុទ្ធជូនទ្រង់ដែរ"។

ការប្រគេនអម្ពបាលីវន៖ ក្រោយពេលធ្វើចង្ហាន់រួច នាងបានប្រគេនសួនស្វាយដ៏ធំល្វឹងល្វើយរបស់នាង (អម្ពបាលីវន) ថ្វាយដល់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ និងព្រះសង្ឃដើម្បធ្វើជាអារាម។

ការសាងភ្នួស និងការសម្រេចធម៌

ការបួស៖ បន្ទាប់ពីបានស្តាប់ព្រះធម៌ទេសនារបស់ព្រះបុត្រារបស់នាង (គឺព្រះវិមលកោណ្ឌញ្ញថេរ) នាងបានកើតសទ្ធាជ្រះថ្លា ពិចារណាឃើញពីអនិច្ចធម៌នៃរូបរាងកាយ ហើយក៏បានសម្រេចចិត្តសាងភ្នួសជាភិក្ខុនី។

ការសម្រេចអរហត្តផល៖ ព្រះនាងបានយកចាស់ជរា និងការប្រែប្រួលនៃរូបរាងកាយរបស់ព្រះនាងផ្ទាល់មកធ្វើជាកម្មដ្ឋាន (កាយគតាសតិ)។ មិនយូរប៉ុន្មាន ព្រះនាងក៏បានសម្រេចអរហត្តផល ក្លាយជាព្រះអរហន្តីមួយអង្គ។

អត្ថន័យ និងមេរៀនក្នុងសាច់រឿង រឿងរ៉ាវរបស់ព្រះនាងអម្ពបាលី បង្ហាញឲ្យឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា ព្រះពុទ្ធសាសនាមិនរើសអើងវណ្ណៈ ឋានៈ ឬអតីតកាលរបស់បុគ្គលឡើយ។ ទោះបីជាធ្លាប់ជាស្ត្រីនគរសោភិណីក៏ដោយ ឲ្យតែមានការភ្ញាក់រលឹក និងប្រតិបត្តិធម៌ដោយត្រឹមត្រូវ គឺសុទ្ធតែអាចសម្រេចនូវការរំដោះទុក្ខ (និព្វាន) បានដូចគ្នា។

Previous Post Next Post