មរណាសន្នកាល ៣ យ៉ាង

មរណាសន្នកាល ៣ យ៉ាង

១. កម្មារម្មណ៍ គឺសំដៅលើ អារម្មណ៍ដែលជាកម្ម ឬការនឹកឃើញនូវទង្វើ (កុសល ឬអកុសល) ដែលខ្លួនបានធ្វើកន្លងមកក្នុងឆាកជីវិត។ ចិត្តនឹងធ្វើការឆ្វៀលឆ្វាត់ ឬបង្កើតរូបភាពឡើងវិញនូវសកម្មភាពទាំងនោះ។

- ខាងកុសល (បុណ្យ)៖ នឹកឃើញដល់ពេលដែលខ្លួនបានធ្វើទាន ថ្វាយចង្ហាន់ សមាទានសីល ឬការចម្រើនភាវនា ដោយចិត្តជ្រះថ្លា។

- ខាងអកុសល (បាប)៖ នឹកឃើញដល់ពេលដែលខ្លួនបានធ្វើខុស ខឹងក្រោធ សម្លាប់សត្វ ឬធ្វើបាបអ្នកដទៃ ដែលធ្វើឱ្យចិត្តមានសេចក្តីក្តៅក្រហាយ និងភ័យខ្លាច។

២. កម្មនិមិត្តារម្មណ៍ គឺសំដៅលើ អារម្មណ៍ដែលជានិមិត្ត ឬជាប្រដាប់ប្រើប្រាស់នៃកម្ម ជាលក្ខណៈរូបភាព បរិយាកាស ឬឧបករណ៍ផ្សេងៗដែលធ្លាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងសកម្មភាពដែលខ្លួនបានធ្វើ។

- ខាងកុសល (បុណ្យ)៖ មើលឃើញព្រះវិហារ ឃើញព្រះសង្ឃ ឃើញផ្កាឈូក ឃើញគ្រឿងសក្ការបូជា ឬឮសំឡេងធម៌ទេសនាផ្អែមល្ហែម។

- ខាងអកុសល (បាប)៖ មើលឃើញអាវុធ កាំបិត ឃើញឈាម ឃើញសាច់សត្វ (សម្រាប់អ្នកសម្លាប់សត្វ) ឬឃើញដបស្រា និងកន្លែងអបាយមុខផ្សេងៗ។

៣. គតិនិមិត្តារម្មណ៍

គឺសំដៅលើ អារម្មណ៍ដែលជានិមិត្តនៃគតិ ឬជាទិដ្ឋភាពច្បាស់ៗនៃទីកន្លែងដែលខ្លួនត្រូវទៅចាប់កំណើតថ្មី បន្ទាប់ពីស្លាប់ភ្លាម។

- ខាងសុគតិ (កន្លែងល្អ)៖ មើលឃើញវិមានទិព្វ សួនច្បារដ៏ស្រស់ស្អាត ឃើញទេវតា ឬមើលឃើញផ្ទៃពោះមាតាដែលមានសិរីសួស្តី។

- ខាងទុគ្គតិ (កន្លែងមិនល្អ)៖ មើលឃើញអណ្តាតភ្លើងនរក ឃើញខ្ទះដែក ឃើញសត្វសាហាវ ឃើញប្រេត ឬឃើញភាពងងឹតស្លុបគួរឱ្យខ្លាច។