នៅក្នុងមហាយក្សចិនក្នុងសម័យមហាមិង-Ming Dynasty ក្រោយពេលអធិរាជ ជូ យានចាង-Zhu Yuanzhang បានឡើងសោយរាជ្យរាជការមហាមិងក៏មានគោលនយោបាយការបរទេសមួយដោយមិនឈ្លានពានបណ្តាប្រទេសដែលចុះចូល។ គោលនយោបាយនេះគឺកំណត់យ៉ាងច្បាស់នូវបណ្តាប្រទេសដែលត្រូវហាមច្បាំងដណ្តើមយក (不征之國) ដោយអធិរាជ មីងថៃជូ (Ming Taizu) ឬ ជូ យានចាងបានចេញព្រះរាជបញ្ជា និងព្រះរាជឱង្ការណែនាំដល់មន្រ្តី និងកងទ័ពទាំងអស់ 皇明祖訓 នៅក្នុងអំឡុងឆ្នាំហុងវូទី១៤ ត្រូវនឹងគ.ស1381 (ហុងវូ គឺជាសករាជរបស់អធិរាជមិងថៃជូ ដែលជាបឋមក្សត្រនៃរាជវង្សមិងដោយបានរាប់ចាប់ពីឆ្នាំទី១ ត្រូវនឹងគ.ស 1368)។
តទៅនេះគឺជាបញ្ជីឈ្មោះបណ្តាប្រទេសដែលត្រូវហាមច្បាំងដណ្តើមយក (不征諸夷國)៖
ទិសឦសាន
• នគរជូសុន ឬស្គាល់ថាគូរីយូ ប្រទេសកូរ៉េបច្ចុប្បន្ន
ទិសពាយ័ព្យ
• នគរជប៉ុន
ទិសអាគ្នេយ៍
•រីគីវតូមានន័យថាតៃវ៉ាន់
ទិសនិរតី
• អាណាម (បញ្ជូនសួយសារអាកររៀងរាល់បីឆ្នាំ)
• ចេនឡា (បញ្ជូនសួយសារអាករតាមការកំណត់ នគរស្ថិតនៅតាមឆ្នេរ)
• សៀម (បញ្ជូនសួយសារអាករតាមការកំណត់ នគរស្ថិតនៅតាមឆ្នេរ)
• ចាម្ប៉ា (នគរស្ថិតនៅតាមឆ្នេរ)
• ស៊ូម៉ាត្រា (នគរស្ថិតនៅតាមឆ្នេរ)
• ប៉ាន់ឌ្យា សំដៅឥណ្ឌាខាងត្បូង
ជ្វា (នគរស្ថិតនៅក្នុងដែនសមុទ្រ)
• ប៉ាហាង (នគរស្ថិតនៅក្នុងដែនសមុទ្រ)
• បាតាក់ (នគរស្ថិតនៅក្នុងដែនសមុទ្រ)
• ស្រីវិជ័យ (នគរស្ថិតនៅក្នុងដែនសមុទ្រ)
• ប្រ៊ុយណេ (នគរស្ថិតនៅក្នុងដែនសមុទ្រ)
គួរកត់សម្គាល់ផងដែរថានៅក្នុងសម័យរាជការមហាមិងនេះ បណ្តានគរទាំងអស់ដែលមិនមែនជាភូមិភាគកណ្តាល (ចិន - 中國) សុទ្ធតែត្រូវបានហៅថាប្រទេសអ្នកព្រៃ (夷國) ទាំងអស់ ទោះបីជាប្រទេសនោះទទួលយកវប្បធម៌ចិនក៏ដោយ ដូចជា កូរ៉េ ជប៉ុន អាណាម(វៀតណាម)។
រីឯចេនឡា (ចិនថា Zhenla) គឺកម្ពុជាយើងហ្នឹងឯង។
ព័ត៌មានលម្អិតសូមទស្សនារឿង សង្រ្គាមក្នុងរាជរង្សជូ
