ធម៌ដែលនាំឱ្យមនុស្សពីរនាក់ (ជាពិសេសគូស្រករ ឬមិត្តសម្លាញ់) បានជួបគ្នា ចុះសម្រុងគ្នា និងអាចកសាងទំនាក់ទំនងជាមួយគ្នាបានយូរអង្វែង ត្រូវបានហៅថា( សមជីវីធម៌ )ដែលមាន ៤ ប្រការ
១. សមសទ្ធា (ការមានជំនឿស្មើគ្នា)៖ ការមានជំនឿ គោលជំហរ និងការយល់ឃើញចំពោះរឿងអ្វីមួយប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។ ការមានទស្សនៈវិជ្ជាជីវិត ឬជំនឿសាសនាស្រដៀងគ្នា ធ្វើឱ្យការរស់នៅមិនសូវមានការប្រឆាំងគ្នា និងងាយស្រួលដើរឆ្ពោះទៅកាន់គោលដៅតែមួយរួមគ្នា។
២. សមសីលា (ការមានសីលស្មើគ្នា)៖ ការមានសីលធម៌ អត្តចរិត និងការប្រព្រឹត្តល្អត្រឹមត្រូវក្នុងកម្រិតប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។ បើម្នាក់មានសីលធម៌ខ្ពស់ ឯម្នាក់ទៀតចូលចិត្តប្រព្រឹត្តអំពើអបាយមុខ ឬខុសឆ្គង នោះច្បាស់ជាមិនអាចរួមរស់នៅជាមួយគ្នាបានយូរឡើយ។
៣. សមចាគា (ការមានការលះបង់ស្មើគ្នា)៖ ការមានទឹកចិត្តសប្បុរស ចេះចែករំលែក លះបង់ និងជួយសង្គ្រោះអ្នកដទៃដូចៗគ្នា។ បើម្នាក់មានចិត្តទូលាយ ឯម្នាក់ទៀតកំណាញ់ស្វិតស្វាញ នោះនឹងងាយកើតមានជម្លោះទាស់ទែងគ្នាយ៉ាងងាយ។
៤. សមបញ្ញា (ការមានបញ្ញាស្មើគ្នា)៖ ការមានកម្រិតយល់ដឹង ហេតុផល និងគំនិតប្រាជ្ញាដែលអាចជជែកពិភាក្សា និងយល់ចិត្តគ្នាបាន។ ការមានបញ្ញា ឬការគិតពិចារណាប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ធ្វើឱ្យអ្នកទាំងពីរអាចធ្វើជាទីប្រឹក្សារបស់គ្នាទៅវិញទៅមកបានយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ។
#ធម៌៤ប្រការដែលនាំឱ្យមនុស្សជួបគ្នា
#សមជីវីធម៌
#សមសទ្ធា
#សមសីលា
#សមចាគា
#សមបញ្ញា
#ព្រះពុទ្ធសាសនា
