សម្មប្បធាន ៤

**សម្មប្បធាន ៤**គឺជាគោលធម៌នៃការតស៊ូព្យាយាមយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ហ្មត់ចត់ និងមានវិរិយភាពខ្ពស់ ក្នុងការលះបង់អំពើអាក្រក់ និងការសាងអំពើល្អ។

១. សំវរបធាន (ព្យាយាមប្រយ័ត្ន)

គឺការតាំងចិត្តព្យាយាម **ប្រុងប្រយ័ត្ន ទប់ស្កាត់** មិនឱ្យអំពើបាប ឬអំពើអកុសលថ្មីៗ កើតឡើងនៅក្នុងចិត្តបាន។ វាដូចជាការបិទទ្វារផ្ទះឱ្យជិត ដើម្បីការពារមិនឱ្យចោរចូលមកលួចទ្រព្យសម្បត្តិដូច្នោះដែរ។

២. បហានបធាន (ព្យាយាមលះបង់)

គឺការតាំងចិត្តព្យាយាម **លះបង់ កម្ចាត់** អំពើបាប ឬអំពើអកុសលដែលធ្លាប់មាន ឬកំពុងតែដុះខាត់នៅក្នុងចិត្តឱ្យអស់ទៅ។ ប្រៀបដូចជាការបោសសម្អាតសម្រាម ឬរបស់កខ្វក់ដែលនៅក្នុងផ្ទះ បោះចោលទៅខាងក្រៅ។

៣. ភាវនាបធាន (ព្យាយាមបណ្តុះ)

គឺការតាំងចិត្តព្យាយាម **បង្កើត ជម្រុញ** ឱ្យមានអំពើល្អ ឬកុសលធម៌ថ្មីៗ ដែលមិនទាន់មាន ឱ្យកើតមានឡើងនៅក្នុងខ្លួន និងក្នុងចិត្ត។ ប្រៀបដូចជាការដាំដុះដំណាំ ឬផ្កាស្អាតៗ នៅក្នុងសួនច្បារផ្ទះរបស់យើង។

៤. អនុរក្ខនាបធាន (ព្យាយាមរក្សា)

គឺការតាំងចិត្តព្យាយាម **ថែរក្សា ការពារ** អំពើល្អ ឬកុសលធម៌ទាំងឡាយដែលបានសាងរួចមកហើយ មិនឱ្យសាបសូន្យទៅវិញ និងជម្រុញឱ្យកាន់តែរីកចម្រើន លូតលាស់ឡើងជាលំដាប់។ ប្រៀបដូចជាការស្រោចទឹក ដាក់ជី និងមើលថែទាំដើមឈើដែលដុះហើយ ឱ្យមានផ្លែផ្កាកាន់តែច្រើន។

សង្ខេបដើម្បីងាយចាំ៖

> * **ប្រយ័ត្ន** កុំឱ្យបាបកើតថ្មី

> * **លះបង់** បាបដែលធ្លាប់មាន

> * **បណ្តុះ** បុណ្យដែលមិនទាន់កើត

> * **រក្សា** បុណ្យដែលកើតមានហើយ

------------------------------