{៣៤០} ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅទៀបក្រុងសាវត្ថី...
ទ្រង់ត្រាស់ថា
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ពីព្រេងនាយមក មានសំភោរមួយ
ឈ្មោះអានកៈ របស់ពួកក្សត្រនាមទសារហៈ ។
កាលបើរាងសំភោរ ឈ្មោះអានកៈ នោះប្រេះឆា
ហើយពួកក្សត្រទសារហៈ
ក៏ពាសនូវរាងស្រោបដទៃភ្ជាប់អបទុក ។
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ មានសម័យដែលត្រូវតួរាងចាស់
របស់សំភោរ ឈ្មោះអានកៈ ខូចបាត់ទៅ
សល់នៅតែរាងស្រោប ។
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ សេចក្ដីនេះមានឧបមេយ្យ
ដូចក្នុងកាលអនាគត ព្រះសូត្រ ទាំងឡាយណា
ដែលតថាគត សម្ដែងហើយ ជាព្រះសូត្រដ៏ជ្រៅ
មានអត្ថដ៏ជ្រៅ ជាលោកុត្តរៈ
ប្រកបដោយសភាពដ៏សូន្យ
ព្រះសូត្រទាំងនោះ កាលបើបុគ្គលពោល
ពួកមហាជននឹងមិនស្ដាប់ មិនដាក់ចុះនូវសោតៈ
មិនយកចិត្តទុកដាក់ដើម្បីដឹង
ទាំងមិនសំគាល់ធម៌ទាំងនោះថា
គួររៀន ឬគួរទន្ទេញឡើយ ។
បើព្រះសូត្រទាំងឡាយណា ដែលអ្នកប្រាជ្ញកវី
បានធ្វើជាកាព្យឃ្លោង មានអក្សរដ៏វិចិត្រ
មានព្យញ្ជនៈដ៏វិចិត្រ ជាខាងក្រៅ ជាសាវកភាសិត
ព្រះសូត្រទាំងនោះ កាលបុគ្គលពោល
ទើបមហាជននឹងស្ដាប់ នឹងដាក់ចុះនូវសោតៈ
នឹងយកចិត្តទុកដាក់ដើម្បីដឹង
នឹងសំគាល់នូវធម៌ទាំងនោះថា គួររៀន គួរទន្ទេញ ។
{៣៤១} ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ការវិនាសទៅនៃព្រះសូត្រ
ដែលតថាគត សំដែងហើយទាំងនោះ
ជាព្រះសូត្រដ៏ជ្រៅ មានអត្ថដ៏ជ្រៅ ជាលោកុត្តរៈ
ប្រកបដោយសភាពដ៏សូន្យយ៉ាងនេះឯង ។
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ហេតុដូច្នោះ ក្នុងសាសនានេះ
អ្នកទាំងឡាយ គប្បីសិក្សាយ៉ាងនេះថា
ព្រះសូត្រទាំងឡាយណា ដែលព្រះតថាគត
សម្ដែងហើយ ជាព្រះសូត្រដ៏ជ្រៅ មានអត្ថដ៏ជ្រៅ
ជាលោកុត្តរៈ ប្រកបដោយសភាពដ៏សូន្យ
ព្រះសូត្រទាំងនេះ កាលបុគ្គលពោល
យើងនឹងប្រុងស្ដាប់ ដាក់ចុះនូវសោតៈ
យកចិត្តទុកដាក់ដើម្បីដឹង
នឹងសំគាល់នូវធម៌ទាំងនោះថា
គួររៀន គួរទន្ទេញ ដូច្នេះ
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ
អ្នកទាំងឡាយ គប្បីសិក្សាយ៉ាងនេះចុះ ។
បិដក ភាគ៣២ ទំព័រ២៦៣ និង២៦៤
#ស្ដាប់ព្រះពុទ្ធវចនៈ
