ជាតិដែលតែងតែឈ្លានពានអ្នកជិតខាង!
*.ចំពោះកម្ពុជា
ទំនាក់ទំនងរវាងសៀម និងកម្ពុជាមានភាពស្មុគស្មាញយ៉ាងខ្លាំង ចាប់តាំងពីការដួលរលំនៃសម័យអង្គរ (សតវត្សទី១៥) រហូតដល់ដើមសតវត្សទី២០។
ការលុកលុយនៅឆ្នាំ ១៤៣១ (អង្គរធំ), ការគ្រប់គ្រងផ្ទាល់នៅសម័យអ៊ូដុង ដែលសៀមតែងតែឈ្លានពានកម្ុជា និងចុងក្រោយគឺខេត្តភាគខាងលិច បាត់ដំបង សៀមរាប សុីសុផន គឺជាចំណុចដែលប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរចាត់ទុកថាជាការឈ្លានពាន។
*..ចំពោះឡាវ (អាណាចក្រឡានឆាង)
ទំនាក់ទំនងរវាងសៀម មានលក្ខណៈតឹងតែងជាពិសេស ឡាវត្រូវបានសៀមវាយលុក និងគ្រប់គ្រងយ៉ាងពេញលេញក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍នៅសតវត្សទី១៨ និង១៩។
នៅឆ្នាំ ១៧៧៨ ព្រះចៅតាក់ស៊ីនបានបញ្ជាឱ្យឧត្តមសេនីយ៍ចក្រី (រាមាទី១) វាយលុកក្រុងវៀងចន្ទន៍។ ជម្លោះធំបំផុតគឺការបះបោររបស់ស្តេចអនុវង្ស (Anouvong) នៅឆ្នាំ ១៨២៦-១៨២៨ ដែលបញ្ចប់ដោយការកម្ទេចទីក្រុងវៀងចន្ទន៍ទាំងស្រុងដោយកងទ័ពសៀម។
*.ចំពោះភូមា (មីយ៉ាន់ម៉ា) គឺជា «គូសត្រូវប្រវត្តិសាស្ត្រ» ដែលវាយលុកគ្នាទៅវិញទៅមក។ ភូមាក៏បានវាយលុកសៀមរហូតដល់បំផ្លាញក្រុងអាយុធ្យាពីរដង (ឆ្នាំ ១៥៦៩ និង ១៧៦៧)។ ផ្ទុយទៅវិញ សៀមក៏ធ្លាប់វាយលុកចូលទឹកដីភូមា (តំបន់តានីនថារី) ជាច្រើនលើកផងដែរ។ នេះគឺជាការតស៊ូដណ្តើមភាពជាអ្នកដឹកនាំក្នុងតំបន់។
*.ចំពោះម៉ាឡេស៊ី (រដ្ឋស៊ុលតង់ម៉ាឡេ)
នៅភាគខាងត្បូងមានលក្ខណៈនៃការគ្រប់គ្រងបែបសក្តិភូមិ។ សៀមបានទាមទារសួយសារអាករ និងការទទួលស្គាល់អំណាចពីនគរស៊ុលតង់ម៉ាឡេមួយចំនួន (ដូចជា ប៉ាតានី, កេដាហ៍, ក្លាន់តាន់ និងត្រេងហ្គានូ)។
ការប្រឈមមុខគ្នាភាគច្រើនជាការបង្ក្រាបការបះបោររបស់រដ្ឋទាំងនោះដែលមិនចង់ចំណុះសៀម។ សៀមបានគ្រប់គ្រងទឹកដីចំណុះ ខណៈដែលប្រវត្តិសាស្ត្រម៉ាឡេមើលឃើញថាជាការរំលោភអធិបតេយ្យភាព។
----------------------------
Nations That Frequently Invaded Their Neighbors!
*.Regarding Cambodia
The relationship between Siam and Cambodia has been extremely complex from the collapse of the Angkorian era (15th century) until the early 20th century.
The invasion in 1431 (Angkor Thom), the direct control during the Oudong period—where Siam frequently invaded Cambodia—and finally the loss of the western provinces (Battambang, Siem Reap, Sisophon) are points that Cambodian history regards as acts of aggression.
*.Regarding Laos (Lan Xang Kingdom)
The relationship with Siam was particularly tense. Laos was attacked and fully controlled by Siam for several decades during the 18th and 19th centuries.
In 1778, King Taksin ordered General Chakri (Rama I) to attack Vientiane. The greatest conflict was the rebellion of King Anouvong in 1826–1828, which ended with the total destruction of Vientiane by the Siamese army.
*.Regarding Burma (Myanmar)
Burma is considered a "historical arch-rival," with both sides repeatedly attacking one another. Burma invaded Siam and destroyed the capital of Ayutthaya twice (in 1569 and 1767).
Conversely, Siam also invaded Burmese territory (the Tanintharyi region) several times. This was a struggle for regional dominance.
*.Regarding Malaysia (Malay Sultanates)
In the south, the relationship was characterized by feudal control. Siam demanded tributes and recognition of power from several Malay sultanates (such as Pattani, Kedah, Kelantan, and Terengganu).
Most confrontations involved suppressing rebellions by those states that did not wish to remain under Siamese suzerainty. While Siam maintained control over these vassal territories, Malay history views these actions as a violation of their sovereignty.
