ព្រះរតនត្រ័យ

**ព្រះរតនត្រ័យ** គឺជាវត្ថុសក្ការៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា។ ពាក្យថា «រតនៈ» មានន័យថា កែវដ៏មានតម្លៃ ឬរបស់ដ៏ប្រសើរថ្លៃថ្លា។

រតនៈទាំង ៣ នេះរួមមាន៖

### ១. ព្រះពុទ្ធ (រតនៈទី១)

គឺជារតនៈដ៏ប្រសើរចម្បង ដែលសម្តៅលើព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ព្រះរំលត់ទុក្ខ ជាអ្នកត្រាស់ដឹងនូវនូវសច្ចធម៌ទាំងពួងដោយព្រះអង្គឯង ហើយបាននាំយកធម៌នោះមកប្រដៅប្រដៅសត្វលោក ដើម្បីស្វែងរកផ្លូវចេញពីទុក្ខ។

### ២. ព្រះធម៌ (រតនៈទី២)

គឺជារតនៈដ៏ប្រសើរ សម្តៅលើពាក្យប្រដៅប្រដៅ គោលធម៌ ឬច្បាប់ធម្មជាតិដែលព្រះពុទ្ធបានត្រាស់ដឹង និងបានសម្តែងទុកមក។ ព្រះធម៌ប្រៀបដូចជាផែនទី ឬជាថ្នាំសម្រាប់ព្យាបាលទុក្ខសោក និងនាំសត្វលោកទៅកាន់សេចក្តីសុខពិតប្រាកដ (ព្រះនិព្វាន)។

### ៣. ព្រះសង្ឃ (រតនៈទី៣)

គឺជារតនៈដ៏ប្រសើរ សម្តៅលើពួកក្រុមអ្នកបួស ឬសាវ័ករបស់ព្រះពុទ្ធ ដែលបានស្តាប់បង្គាប់ ព្រមទាំងប្រតិបត្តិតាមព្រះធម៌វិន័យ ហើយបានជួយថែរក្សា និងផ្សព្វផ្សាយព្រះពុទ្ធសាសនាឲ្យនៅគង់វង្សមកដល់សព្វថ្ងៃ។

នៅក្នុងការគោរពបូជា គេតែងតែថ្វាយបង្គំរតនៈទាំង ៣ នេះបញ្ចូលគ្នា ដែលហៅថា **«ការថ្វាយបង្គំប្រណម្យព្រះរតនត្រ័យ»** (ពុទ្ធរតនំ ធម្មរតនំ សង្ឃរតនំ) ដើម្បីរំលឹកដល់គុណូបការៈដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម និងស្វែងរកសេចក្តីសុខស្ងប់ក្នុងចិត្ត។

-------------------------------------