បកស្បែកមុខរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងវប្បធម៌ថៃ !
សង្ខេបពីសំណើសុំចុះបញ្ជីរបស់ថៃ នៅ UNESCO ឆ្នាំ២០១៧ !
១.ថៃបានស្នើសុំចុះបញ្ជីបណ្ដុំរូបព្រះរាជទ្រព្យនេះមាន កញ្ចក់នេហ្គាទីវថតរូបប្រមាណ ៣៥.៤២៧ បន្ទះ និងរូបថតបោះពុម្ពប្រមាណ ៥០.០០០ សន្លឹក ដែលគ្របដណ្ដប់លើរយៈពេលដ៏វែង និងបន្តជាប់គ្នាពីឆ្នាំ ១៨៥៥ ដល់ឆ្នាំ ១៩៣៥។ ពីមុន ឯកសារទាំងនេះត្រូវបានរក្សាទុកនៅក្នុងបណ្ណាល័យព្រះរាជវង្សចំនួនបីផ្សេងគ្នា របស់ម្ចាស់ដើមគឺ ព្រះបាទចុល្លាឡុងកន ព្រះបាទវជិរាវុធ និងព្រះអង្គម្ចាស់ដាំរ៉ុង រាជានុភាព។
២. UNESCO បានចុះបញ្ជីបណ្ដុំរូប ដែលបានដាក់ស្នើ មិនមែនទទួលស្គាល់រូបថតទាំងអស់ ដែលមាននៅក្នុងបណ្ណាល័យ ឬបណ្ណសារទាំងនោះទេ។ ឯកសារដាក់ស្នើបញ្ជាក់ថា បណ្ដុំរូបនេះធ្លាប់រក្សាទុកនៅបណ្ណាល័យព្រះរាជវង្សបី ហើយត្រូវបានប្រគល់ឱ្យបណ្ណសារជាតិនៅបាងកកថែរក្សានៅឆ្នាំ១៩៧៧។
៣.ចំនួនដែលឯកសារដាក់ស្នើរាយការណ៍សម្រាប់បណ្ដុំដែលចុះបញ្ជី គឺកញ្ចក់នេហ្គាទីវថតរូបប្រមាណ ៣៥.៤២៧ បន្ទះ និងរូបថតបោះពុម្ពដើមប្រមាណ ៥០.០០០ សន្លឹក។ បូកតាមចំនួនដែលបានរាយការណ៍ ស្មើប្រមាណ ៨៥.៤២៧ ឯកតាឯកសាររូបថត។
៤.ការបញ្ជាក់របស់ UNESCO: ការចុះបញ្ជីបែបនេះទទួលស្គាល់តម្លៃប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់បណ្ដុំរូបប៉ុណ្ណោះ គឺពុំមែនជាការចេញវិញ្ញាបនបត្រផ្ទៀងផ្ទាត់ទីកន្លែង ថ្ងៃថត ឬជនជាតិរបស់មនុស្សក្នុងរូបនីមួយៗឡើយ។
៥.ប្រទេសដែលបានស្នើសុំចុះបញ្ជីបែបនេះមាន ថៃ អូស្ត្រាលី ទួរគី ប៉េរូ អាល់បានី និងកាណាដា។
៦.សូមលោកស្រីទៅរៀនអង់គ្លេសនៅសាលាអង់គ្លេស ឬអាម៉េរិក បានយល់ពីអត្ថន័យរបស់UNESCO ចង់បញ្ជាក់ថាយ៉ាងម៉េច ! កុំទៅរៀននៅសាកលវិទ្យាល័យប៉ាទីយ៉ា !
............................................................................
«ถึงไอ้ควายไทย»
เปิดโปงความเข้าใจผิดของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมไทย!
สรุปคำขอขึ้นทะเบียนที่ไทยยื่นต่อยูเนสโก ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนในปี 2017
1. ไทยเสนอให้ขึ้นทะเบียน คอลเลกชันฟิล์มกระจกเนกาทีฟและภาพถ่ายต้นฉบับของราชสำนัก ซึ่งประกอบด้วยฟิล์มกระจกเนกาทีฟประมาณ 35,427 แผ่น และภาพถ่ายอัดพิมพ์ประมาณ 50,000 ภาพ ครอบคลุมช่วงเวลาต่อเนื่องตั้งแต่ปี 1855 ถึง 1935 เดิมเอกสารเหล่านี้เก็บรักษาอยู่ในหอพระสมุดของเจ้าของเดิมสามแห่ง ได้แก่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
2. ยูเนสโกขึ้นทะเบียนคอลเลกชันที่ไทยเสนอ ไม่ได้หมายความว่าภาพถ่ายทุกภาพที่มีอยู่ในหอพระสมุดหรือหอจดหมายเหตุเหล่านั้นได้รับการขึ้นทะเบียนทั้งหมด เอกสารคำขอระบุว่า คอลเลกชันนี้เคยเก็บรักษาอยู่ในหอพระสมุดทั้งสามแห่ง ก่อนส่งมอบให้หอจดหมายเหตุแห่งชาติในกรุงเทพฯ ดูแลในปี 1977
3. จำนวนที่ระบุในเอกสารคำขอสำหรับ คอลเลกชันที่ขึ้นทะเบียน คือฟิล์มกระจกเนกาทีฟประมาณ 35,427 แผ่น และภาพถ่ายอัดพิมพ์ต้นฉบับประมาณ 50,000 ภาพ รวมแล้วประมาณ 85,427 ชิ้นรายการเอกสารภาพถ่าย จำนวนชิ้นรายการนี้ไม่ได้หมายความว่ามีภาพที่แตกต่างกัน 85,427 ภาพ เพราะเนกาทีฟและภาพอัดพิมพ์อาจเป็นภาพเดียวกัน
4. ความหมายของการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโก: การขึ้นทะเบียนเป็นการรับรองความสำคัญของ คอลเลกชันเอกสารภาพถ่ายโดยรวม ไม่ใช่การออกใบรับรองเพื่อยืนยันสถานที่ วันที่ถ่ายภาพ หรือสัญชาติของบุคคลในภาพแต่ละภาพ
5. ประเทศอื่นที่มีคอลเลกชันภาพถ่ายขึ้นทะเบียนในลักษณะนี้ ได้แก่ ออสเตรเลีย ตุรกี เปรู แอลเบเนีย และแคนาดา
6. ขอให้ท่านรัฐมนตรีไปเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติมที่สถาบันสอนภาษาอังกฤษแบบอังกฤษหรืออเมริกัน จะได้เข้าใจว่ายูเนสโกหมายความว่าอย่างไร! อย่าไปเรียนที่ “มหาวิทยาลัยพัทยา”!
หมายเหตุเพื่อความถูกต้อง: ข้อ 4 เป็นการอธิบายขอบเขตของการขึ้นทะเบียน ไม่ใช่ถ้อยแถลงที่ยกคำพูดจากยูเนสโกโดยตรง។
................................................................
មាននៅក្នុង Websites UNESCO:
1- https://www.unesco.org/en/articles/photographic-reminiscences?utm_source=chatgpt.com
2- https://media.unesco.org/sites/default/files/webform/mow001/thailand_photographic_eng.pdf?utm_source=chatgpt.com
២៤ កញ្ញា ២០២៦ !
