ទិដ្ឋធម្មិកត្ថប្រយោជន៍

ទិដ្ឋធម្មិកត្ថប្រយោជន៍ គឺជាគោលធម៌ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាដែលសំដៅដល់ ផលប្រយោជន៍ក្នុងបច្ចុប្បន្នភាព ឬសេចក្តីសុខចម្រើនដែលអាចសម្រេចបានទាន់ភ្នែកក្នុងជាតិនេះ។ ធម៌នេះមាន ៤ យ៉ាងហៅថា ទិដ្ឋធម្មិកត្ថប្រយោជន៍ ៤៖

១.ឧដ្ឋានសម្បទា (ដល់ព្រមដោយសេចក្តីព្យាយាម)៖ ភាពឧស្សាហ៍ព្យាយាម មុះមុត និងប្រឹងប្រែងធ្វើការងារចិញ្ចឹមជីវិតដោយសុចរិត។

២.អារក្ខសម្បទា (ដល់ព្រមដោយការរក្សា)៖ ការចេះថែរក្សា ការពារ និងសន្សំសំចៃទ្រព្យសម្បត្តិដែលរកបានមកដោយញើសឈាម មិនឱ្យវិនាសបាត់បង់។

៣.កល្យាណមិត្តតា (ការមានមិត្តល្អ)៖ ការសេពគប់រាប់អានមិត្តភក្តិ អ្នកដំបូន្មាន ឬអ្នកដឹកនាំល្អ ដែលនាំផ្លូវទៅរកសេចក្តីសុខ និងមិនលង់ខ្លួនក្នុងអំពើអាក្រក់។

៤.សមជីវិតា (ការចិញ្ចឹមជីវិតស្មើមុខ)៖ ការចេះរស់នៅសមស្របតាមចំណូល និងចំណាយ មិនចាយវាយហួសហេតុពេក និងមិនកំណាញ់ពេក (ស្គាល់ចំណូលស្គាល់ចំណាយ)។