"ប៉ូលិសថៃ ផ្ទុះអំពើហឹង្សា ជាមួយប្រជាជនថៃ នៅមុខស្ថានកុងស៊ុលចិន នៅខេត្តឈៀងម៉ៃ ប្រទេសថៃ"
ប្រទេសថៃ៖ នៅខេត្តឈៀងម៉ៃ (Chiang Mai) ដែលជាអតីតដែនដីនៃអាណាចក្រឡានណា (Lan Na Kingdom) និងជាទីប្រជុំជនប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ក្រុមជនជាតិឡាវ-តៃ (Lao-Tai ethnic groups) មានការផ្ទុះឡើងនូវអំពើហិង្សាយ៉ាងខ្លាំងក្លាមួយ រវាងកងកម្លាំងនគរបាលជាតិថៃ (Royal Thai Police) ក្រោមការបញ្ជារបស់រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃ លោក អាណុទីន ឆានវីរ៉ាកុល (Anutin Charnvirakul) ជាមួយក្រុមសកម្មជនការពារបរិស្ថានទន្លេ (River Environmental Activists) ដែលដឹកនាំដោយសកម្មជនជនជាតិសៀម (Siamese/Central Thai)។ ការប៉ះទង្គិចគ្នានេះបានបណ្តាលឱ្យភាគីទាំងសងខាងរងរបួសដូចគ្នា។
ឫសគល់នៃជម្លោះ និងមនោគមវិជ្ជាជាតិនិយមជ្រុល ព្រឹត្តិការណ៍នេះបានកើតឡើងនៅចំពីមុខស្ថានកុងស៊ុលនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន (Consulate-General of the People's Republic of China) ប្រចាំខេត្តឈៀងម៉ៃ។
ផ្អែកតាមការសង្កេតលើនិន្នាការនយោបាយបច្ចុប្បន្ន ក្រុមអ្នកជាតិនិយមជ្រុលសៀម (Ultranationalist Siamese) បាននិងកំពុងជំរុញគោលការណ៍ជាតិនិយមបែបផ្តាច់មុខ (Exclusive Nationalism) ដោយពួកគេមានការយល់ឃើញ និងវាយតម្លៃថា ក្រុមជនជាតិភាគតិចអម្បូរតៃ (Tai) និងប្រជាជនថៃដើមកំណើតចិនមួយចំនួន គឺជាខ្សែស្រឡាយមកពីប្រទេសចិន (Chinese-descended population)។
មនោគមវិជ្ជានេះបានបង្កើតឱ្យមានការរើសអើង និងការធ្វើបាតុកម្មប្រឆាំងនឹងឥទ្ធិពលចិន ព្រមទាំងប្រឆាំងនឹងក្រុមប្រជាជនដែលពួកគេចាត់ទុកថាជា "អ្នកចំណូលថ្មី" ឬ "មិនមែនជាសៀមសុទ្ធ"។
ក្រោមការដឹកនាំរបស់រដ្ឋាភិបាលកណ្តាល និងនិន្នាការអភិរក្សនិយម គោលនយោបាយអាទិភាពគឺការការពារឧត្តមភាពរបស់ជនជាតិសៀម (Siamese Hegemony)។
និន្នាការជ្រុលនិយមនេះ ថែមទាំងបានចាត់ទុកក្រុមជនជាតិជិតខាង ឬជនអន្តោប្រវេសន៍ ដូចជា ជនជាតិចិន ជនជាតិខ្មែរ ជនជាតិភូមា និងជនជាតិឡាវ ថាជាមុខសញ្ញានៃការគំរាមកំហែងដល់សន្តិសុខជាតិ ដែលត្រូវតែមានវិធានការរឹតត្បិត ឬលុបបំបាត់ឥទ្ធិពល (Marginalization/Assimilation)។
គោលនយោបាយជនជាតិដើមភាគតិច៖ ភាពផ្ទុយគ្នារវាងទ្រឹស្តី និងការអនុវត្ត ទោះបីជាមានការផ្ទុះអំពើហិង្សាក៏ដោយ កាលពីពេលថ្មីៗនេះ រដ្ឋាភិបាលថៃទើបតែបានប្រកាសជាផ្លូវការអំពីការគាំទ្រ និងកិច្ចការពារជនជាតិដើមភាគតិច ដែលរដ្ឋទទួលស្គាល់ (State-recognized Indigenous Peoples)។
យោងតាមទិន្នន័យស្រាវជ្រាវ នៅក្នុងប្រទេសថៃមានក្រុមមនុស្ស ឬអម្បូរមនុស្សដែលត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណរហូតដល់ប្រមាណ ២៥០ ក្រុមជនជាតិ (Ethnic Categories) ប៉ុន្តែក្នុងនោះមានតែប្រមាណ ១៣០ ជនជាតិ (ដែលត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជា ៧០ ក្រុមជនជាតិធំៗ - 70 Distinct Ethno-Linguistic Groups) ប៉ុណ្ណោះ ដែលទទួលបានការទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការពីសំណាក់រដ្ឋាភិបាល (Official Recognition)។
ភាពខុសគ្នារវាងការប្រកាសគោលនយោបាយការពារសិទ្ធិជនជាតិភាគតិច និងសកម្មភាពបង្ក្រាបជាក់ស្តែងនៅលើទីលាន បានបង្ហាញឱ្យឃើញនូវវិបត្តិសិទ្ធិមនុស្ស និងការបែកបាក់ផ្ទៃក្នុងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងសង្គមថៃបច្ចុប្បន្ន។
ឯកសារយោងសម្រាប់ការសិក្សាស្រាវជ្រាវបន្ថែម (References)
ដើម្បីឱ្យអត្ថបទនេះមានតម្លៃតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រ និងព័ត៌មានវិទ្យា អ្នកអាចស្វែងរក និងភ្ជាប់ឯកសារយោងបន្ថែមពីប្រភពផ្លូវការទាំងនេះ៖
១. ស្ថាប័នស្រាវជ្រាវជនជាតិភាគតិចរបស់ថៃ៖Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre (SAC) — ជាស្ថាប័នរដ្ឋដែលផ្ទុកទិន្នន័យផ្លូវការអំពីទិន្នន័យជនជាតិភាគតិចទាំង ៧០ ក្រុមនៅក្នុងប្រទេសថៃ (Ethno-linguistic maps of Thailand)។
២. របាយការណ៍សិទ្ធិមនុស្ស៖ Human Rights Watch (HRW) - Thailand Reports ឬ Amnesty International — ពិនិត្យមើលរបាយការណ៍ស្តីពីការបង្ក្រាបបាតុកម្ម និងការរំលោភសិទ្ធិសកម្មជនបរិស្ថាន និងជនជាតិភាគតិចនៅក្នុងប្រទេសថៃ។
៣. ការសិក្សាអំពីសហគមន៍តៃ និងឡានណា៖Chiang Mai University (CMU) Institutional Repository — ការស្រាវជ្រាវស៊ីជម្រៅអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រអាណាចក្រឡានណា និងទំនាស់អត្តសញ្ញាណរវាងជនជាតិភាគខាងជើង (Khon Muang/Tai) ជាមួយរដ្ឋអំណាចកណ្តាលបាងកក (Siamese Central Government)។
#abcnews #thaigirl #thailand🇹🇭 #ScammerAlert #scammers #thailand #Thailandopenfire #ThaiPolitics #OnlineScam #scammer #boycott #thailandtravel #thai
